Google+ Followers

25 Ιαν 2015

Ο θρίαμβος της ελπίδας που τώρα πρέπει να γίνει πράξη


 
Η ελπίδα νίκησε. Ο ΣΥΡΙΖΑ θριάμβευσε στις εκλογές. Το βράδυ της 25ης Ιανουαρίους 2015 στα
Προπύλαια, 
μπροστά από το πανέμορφο αυτό ελληνικό φόντο,  στην ιστορική μετεκλογική ομιλία του ομιλία, ο χαρισματικός Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε ότι θα κάνει την ελπίδα πράξη με την κατάργηση του μνημονίου και της υποτέλειας. «Γνωρίζουμε ότι δεν έχουμε λευκή επιταγή και οφείλουμε να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας απέναντι στον ελληνικό λαό», τόνισε. Και έκλεισε λέγοντας «εμπρός να σηκώσουμε το ήλιο πάνω από την Ελλάδα»,ανακαλώντας συνειδητά, το κλείσιμο της αντίστοιχης ομιλίας του Αντρέα Παπανδρέου το βράδυ της 18ης Οκτωβρίου 1981. Τον Αντρέα μας θύμισε σε πολλά, στον τόνο της φωνής, στις κινήσεις των χεριών αλλά και στην ουσία των λόγων.Μου άρεσε πολύ ο Αλέξης απόψε. «Σαν ώριμος από καιρό», θέλω να ελπίζω ότι θα κάνει την ελπίδα πράξη. Έχουμε όλοι ανάγκη την ανάσταση της ελπίδας που δεν πρέπει πάντα να πεθαίνει τελευταία. Το ίδιο μήνυμα αποφασιστικότητας εισέπραξα και από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που

Mazower: Το έθνος-κράτος παίρνει τώρα τη ρεβάνς


Mazower: Το έθνος-κράτος παίρνει τώρα τη ρεβάνς
Mark Mazawer
Παρά τα οράματα της Αριστεράς και της φιλελεύθερης Δεξιάς, η παγκοσμιοποίηση δεν πέτυχε ποτέ: Αποδείχθηκε η εποχή αστάθειας που κατέληξε στην κρίση και την απομυθοποίηση της απελευθέρωσης. Το εθνικό κράτος έχει επιστρέψει και γίνεται όπλο του απολυταρχισμού.Το εθνικό κράτος κάνει την επιστροφή του; Ετσι δείχνουν τα πράγματα. Παραδοσιακές διακρατικές συγκρούσεις εκτυλίσσονται στην Θάλασσα της Κίνας και τα δυτικά σύνορα της Ρωσίας. Οι διακρατικές συναντήσεις, όπως η σύνοδος της Apec και της Group of 20 στο Σίδνεϊ χαρακτηρίστηκαν από ασυνήθιστες εντάσεις. Η παραδοσιακή διπλωματία (ευτυχώς εν προκειμένω) είναι εκείνη που μετράει σε ζητήματα από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μέχρι το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Ωστόσο η κυρίαρχη άποψη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ήταν ότι η παγκοσμιοποίηση θα φέρει την μεταμόρφωση του πλανήτη μέσα από μη κρατικούς παράγοντες. Η λήξη του ψυχρού πολέμου προκάλεσε μια, σχεδόνμαρξιστική προσδοκία, ότι το κράτος θα υποτονίσει –υπό την σκιά της ελεύθερης ροής χρήματος και αγαθών και υπονομευόμενο από εξω-κρατικούς παράγοντες, εκ των οποίων οι τρομοκρατικές ομάδες ήταν οι πλέον προφανείς, αλλά όχι οι μόνοι. Ήταν μια προσδοκία την οποία μοιραζόταν όλο το πολιτικό στερέωμα.
Στην Αριστερά, οι επικριτές της παγκοσμιοποίησης των αγορών, πρόβλεπαν την ανάταση της ισχύος του λαού. Οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί θα υπερυψώνονταν πάνω από τους ξεφτισμένους, υποτίθεται, θεσμούς του εθνικού κράτους και θα δημιουργούσαν νέες, πιο ζωηρές μορφές πολιτικής δραστηριότητας. Η τεχνολογία θα έδινε καλύτερες λύσεις σε παλιά προβλήματα, προσπερνώντας τους στατικούς εθνικούς θεσμούς.
Η νεοφιλελεύθερη Δεξιά χαιρέτιζε την ανάδειξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής ισχύος, την κατάργηση των ελέγχων κεφαλαίου και την απορύθμιση των τραπεζών, επειδή, αν μη τι άλλο, όλα αυτά αποδυνάμωσαν τις δυνατότητες των εθνικών κυβερνήσεων να ελέγξουν τις αγορές. Στην μεταποίηση και τις υπηρεσίες, οι επιχειρήσεις κατέκτησαν νέες δυνατότητες να αξιοποιήσουν τα διαφορετικά φορολογικά καθεστώτα και τα επίπεδα των μισθών σε όλο τον πλανήτη.
Ολες αυτές οι προσδοκίες όμως, υποτίμησαν την δυνατότητα επιβίωσης -την νομιμότητα στην ουσία- του κράτους και των θεσμών του, καθώς και την μεγάλη δυσκολία δημιουργίας καινούργιων, από το πουθενά. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις παρέμειναν στο περιθώριο: Οι διεθνείς οργανισμοί είναι τα «οχήματα» των ομάδων και των συνασπισμών εθνικών κρατών για να δρουν συντονισμένα όπου μπορούν. Από αυτή την άποψη, ουσιαστικά είναι παράγωγα, που καθρεφτίζουν τις επιθυμίες των πιο ισχυρών μελών. Η ιδέα ότι θα απελευθερώνονταν από τον κλοιό των εθνικών κυβερνήσεων, ήταν ουτοπία.
Ο δε νεοφιλελεύθερος ενθουσιασμός με τις απελευθερωμένες αγορές, δεν είχε καλύτερη τύχη. Η εποχή της παγκοσμιοποίησης ήταν εποχή αστάθειας -και στο Μεξικό, την ανατολική Ασία και την Ρωσία, το κόστος της κρίσης είχε γίνει εμφανές σε όλη την δεκαετία του 1990. Χρειάστηκε όμως να περάσει μια δεκαετία, για ναξεγυμνώσει η κατάρρευση της Lehman Brothers και η διεθνής κρίση τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους από την πίστη τους στον καπιταλισμό και να αρχίζουν να αλλάζουν οι απόψεις.
Εκτοτε, η εξουσία έχει επιστρέψει προς το κράτος από πολλά μέτωπα. Στο κάτω – κάτω οι φορολογούμενοι ήταν που διέσωσαν τις τράπεζες. Το βάρος της εξόδου από την κρίση έπεσε στις κεντρικές τράπεζες σε συνεργασία με τους υπουργούς Οικονομικών. Από το 2010, η αυξανόμενη ανισότητα που συνοδεύει την ανάκαμψη, έχει προκαλέσει μεγάλο υποβόσκον κύμα οργής στους ψηφοφόρους, όχι μόνο έναντι των τραπεζών, αλλά και ενάντια στα ελαφρά φορολογικά βάρη που απολαμβάνουν πολλές πολυεθνικές. Η αλλαγή στην ψυχολογία απειλεί παραπάνω την απελευθέρωση του εμπορίου κι έχει φέρει στην πολιτική ατζέντα προτάσεις για διεθνή εναρμονισμό των εταιρικών φόρων. Την ίδια ώρα, η επίδειξη δύναμης του Vladimir Putin, καταδεικνύει ότι τίποτα δεν αντικαθιστά το κράτος στην τακτοποίηση των ζητημάτων πολέμου και ειρήνης.
Στην πραγματικότητα, το κράτος ήταν πάντα μαζί μας. Το δημοσιονομικό του αποτύπωμα έχει αλλάξει ελάχιστα εδώ και δεκαετίες: Οι εισπράξεις της κυβέρνησης των ΗΠΑ, για παράδειγμα, είναι σήμερα λίγο πολύ στο ίδιο ποσοστό επί της παραγωγής που βρίσκονταν το 1960. Στη Βρετανία, οι δημόσιες δαπάνες έχουν μεταβληθεί ελάχιστα την ίδια περίοδο. Αυτό που συνέβη κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ή τριών δεκαετιών ήταν λιγότερο απονέκρωση του κράτους και περισσότερο επαναπροσδιορισμός των επίσημων προτεραιοτήτων.
Εγκαταλείποντας τον εσωτερικό στρατηγικό σχεδιασμό, το κράτος έγινε μεσολαβητής των ρυθμιστικών καθεστώτων. Εξωτερικά, μεταμόρφωσε τους αμυντικούς προϋπολογισμούς, μεταφέροντας πόρους από τους ανθρώπους στις μηχανές.
Η οικονομική κρίση έχει επιταχύνει ορισμένες από αυτές τις τάσεις και άρχισε να ανατρέπει άλλες. Τα κράτη - ή οι πολιτικές ηγεσίες τους - εξακολουθούν να είναι απρόθυμα να κάνουν όσα θα είχαν κάνει τη δεκαετία του 1940.
Αρνούνται πεισματικά να επιβάλλουν αυστηρότερες ποινές στις τράπεζες ή να αναγνωρίσουν την ανεργία ως προτεραιότητα. Αλλά αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι ίσως αυτό που η κρίση έχει δημιουργήσει σε παγκόσμιο επίπεδο: Απομυθοποιώντας την εξιδανίκευση των αγορών ενθάρρυνε την αποκατάσταση της κρατικής ισχύος ως αυτοσκοπό.
Την κατάσταση αυτή εκμεταλλεύθηκαν εύκολα οι απολυταρχικοί ηγέτες στο όνομα της εθνικής κυριαρχίας και της δημοκρατίας. Η Ουγγαρία και η Ρωσία αποτελούν παράδειγμα αυτής της τάσης. Έχουμε ακούσει πολλά, τα τελευταία 20 χρόνια, για την παρακμή του κράτους. Από εδώ και πέρα θα ακούμε όλο λιγότερα.

***Ο αρθρογράφος είναι καθηγητής Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια και συγγραφέας του «Governing the World: The History of an Idea».

Greg Palast: Greece is a crime scene, and vulture funds are to blame

Investigative reporter and bestselling author Greg Palast  discusses with Truthout the results of his investigation into the actions of so-called vulture funds and their role in the destruction of the Greek economy. He also examines the eurozone and alternative examples of economic development available.

23 Ιαν 2015

Η πρόταση για διευθέτηση χρεών κατ' αντιστοιχία της συμφωνίας του Λονδίνου το 1953 για τα χρέη της Γερμανίας

Η πρόταση για ένα Eυρωπαϊκό συνέδριο για τα χρέη, παρόμοιο με αυτό που οδήγησε στη συμφωνία του Λονδίνου το 1953 με το οποίο διευθετήθηκαν τα τεράστια χρέη και οι υποχρεώσεις της Γερμανίας από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, βρίσκεται στα πρωτοσέλιδα πολλών διεθνών ΜΜΕ. Πιο κάτω παρουσιάζουμε τη διεξοδική  ανάλυση που γίνεται από το περιοδικό του Schiller Institute,  Ececutive International Report 23/1/2015.

 A European-wide debt conference similar to the conference that led to the London Debt Agreement of 1953 that settled the foreign debts of Germany has been proposed by both the Greek Syriza Party and the Independent Greeks, and has been making headlines in the European media. In an interview with Great Britain’s BBC4, the leader of Syriza, Alexis Tsipras, said, “What we are asking for is a European conference in order for all of us united to address this European problem. There is no other solution to the problem but to delete a big part of the debt, a new Memorandum on the repayment and a new development clause.” He added, “In reality

Στηρίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ και τους περιμένουμε στη γωνία

Σήμερα όλα δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κληθεί να κυβερνήσει μετά την επερχόμενη νίκη του στις εκλογές. Που δεν αποκλείεται να είναι περισσότερες από μία. Το κρίσιμο ραντεβού της ιστορίας για τον χαρισματικό Αλέξη Τσίπρα και τη χώρα είναι στην περίοδο Μαρτίου-Ιουνίου του 2015. Την περίοδο δηλ. που λήγουν δυσθεώρητα ελληνικά χρέη. Τότε το Βερολίνο θα θέσει στον ΣΥΡΙΖΑ το μεγάλο δίλημμα. Να δεχτεί τις πολιτικές του Μνημονίου μέσα στη φυλακή της ευρωζώνης ή να αποτολμήσει τη μεγάλη έξοδο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι θα τα καταφέρει στο μεγάλο παζάρι με το «θηρίο». Ότι θα  καταργήσει το μνημόνιο της φτώχειας μέσα στο ευρώ, χωρίς να  προσφύγει στις συμβουλές της «πάνσοφης» Ραχήλ για τύπωμα ευρωνομισμάτων ! Αν  το πετύχει  χωρίς εκπτώσεις, τότε θα το χειροκροτήσουμε όλοι. Γι΄αυτό και στηρίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, εμείς οι σημαιοφόροι της μετάβασης στη δραχμή που θεωρούμε την έκδοση εθνικού νομίσματος με παράλληλο νοικοκύρεμα και ανάπτυξη της οικονομίας, ως αναγκαίο μέσο για μια ελπιδοφόρα πορεία προς τα εμπρός. Αλλιώς τους περιμένουμε στη γωνία. Θα μας βρουν απέναντι όπως και τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

“HELLAS-EXIT” η μόνη διέξοδος από το λάκκο των λεόντων


Αθανάσιος Καρανάσιος

Για να προφητεύσουμε με ακρίβεια την πολιτική εξέλιξη στην Ελλάδα, ας λάβουμε τα παρακάτω δεδομένα:  
1ον Πρέπει να γίνουν σεβαστές από οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ελλάδα, τόνισε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ σε κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσε με τον πρόεδρο της Φινλανδίας: "Για προφανείς λόγους, δεν επιθυμούμε να εμπλακούμε στην παρούσα πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα. Εναπόκειται στους Έλληνες να αποφασίσουν ποιος θα τους κυβερνήσει. Το μόνο που μπορούμε και πρέπει να πούμε είναι, ότι οι.. δ ε σ μ ε ύ σ ε ι ς.. που έχει αναλάβει η Ελλάδα πρέπει να γίνουν ..σ ε β α σ τ έ ς.. από οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση", απάντησε ο κ. Γιούνκερ ερωτηθείς εάν ανησυχεί για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα.
2ον Από την πλευρά του ο Φινλανδός πρωθυπουργός Αλεξάντερ Στουμπ, υποστήριξε ότι η χώρα του θα συνεργαστεί "με οποιαδήποτε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση αλλά θα είναι πολύ δύσκολο για εμάς να συμφωνήσουμε σε διαγραφή ή αναδιάρθρωση χρέους στη δεδομένη στιγμή" και συνέχισε: "Μπορούμε να εξετάσουμε διάφορα είδη επιμήκυνσης και διάφορα είδη προγραμμάτων. Εξετάζουμε τρία διαφορετικά σενάρια: Π ρ ώ τ ο ν.. ότι τα πράγματα θα συνεχίσουν ως έχουν.  Δ ε ύ τ ε ρ ο ν .. να εισέλθουμε σε μακρά περίοδο αστάθειας και θα πρέπει να επαναδιαπραγματευθούμε όχι το επίπεδο του χρέους αλλά κάτι σχετικό με τη διάρθρωση του προγράμματος. Και ..τ ρ ί τ ο ν,.. μια “βρώμικη” έξοδο. Νομίζω, ότι θα πρέπει να.. α π ο φ ύ γ ο υ μ ε.. μια ..”β ρ ώ μ ι κ η”.. έξοδο με κάθε κόστος."
3ον  Ας μη λησμονούμε, ότι τον Απρίλιο του 2011, ο τότε επικεφαλής της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ , σε επιστολή του προς τον Γιώργο Παπανδρέου, απειλούσε  ότι πρωτοβουλίες για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, θα οδηγούσαν σε ..δ ι α κ ο π ή ..της.. χ ρ η μ α τ ο δ ό τ η σ ης ..των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ. 
4ον Ούτε να ξεχνάμε, τον ωμό.. ε κ β ι α σ μ ό.. της 21 Μαρτίου 2013 της ΕΚΤ ενάντια στη ..Κ ύ π ρ ο,.. ότι θα δοθεί ρευστότητα προς τις κυπριακές τράπεζες μέχρι τις  25 Μαρτίου.  Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, τα χρήματα θα αποδεσμευτούν, μόνο εάν υπάρξει ένα σχέδιο διάσωσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η συνέχεια είναι γνωστή: Η Κυπριακή Βουλή υπέκυψε στο στυγνό εκβιασμό και ψήφισε τα μνημόνια της υποταγής!   
Μετά τα παραπάνω, είναι ευνόητη η πολιτική εξέλιξη στην Ελλάδα στο εγγύς μέλλον: Θα εφαρμοστεί ο ίδιος στυγνός εκβιασμός με το μαχαίρι στο λαιμό σε περίπτωση, που η νέα κυβέρνηση εγείρει αξιώσεις, για διευθέτηση του χρέους, όπως έγινε π.χ. το 1953 με τη Δυτική Γερμανία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ.   
Η μόνη απάντηση σε τέτοιο εκβιασμό, είναι η χώρα να μπορέσει να δημιουργήσει δικιά της ρευστότητα, δηλαδή να επιστρέψει στο δικό της νόμισμα. Μπορεί η Ελλάδα να ξεπέρασε κάμποσες χρεωκοπίες στο παρελθόν. Όμως επέζησε, γιατί είχε το εθνικό της νόμισμα. Ενώ τώρα;;; Συνεπώς, αν η Ελλάδα δεν έχει Σχέδια Β, Γ. Δ, αν δεν έχει το δικό της φρεσκοτυπωμένο χαρτονόμισμα και τη δικιά της δραχμή, είναι καταδικασμένη να σέρνεται και να υποκύπτει στους κάθε κ.κ. Σόιμπλε, Μέρκελ, Γιούνκερ, Στουμπ κ.ά. και σε όσους κρύβονται πίσω από αυτούς.
Όμως ο  κ. Τσίπρας έχει δηλώσει, ότι όχι μόνο δεν διαθέτει, αλλά και δεν γνωρίζει τι είναι το Σχέδιο Β (στη ΔΕΘ), ότι η χώρα ανήκει στη Δύση και θα παραμείνει στο ευρώ και στην Ε.Ε.. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση και προσπαθήσει να μην πειθαρχήσει στις εντολές της ευρωζώνης, τότε πολύ απλά θα κλείσουν οι τράπεζες. Αυτή είναι μια πικρή αλήθεια. Αυτό ακριβώς το χαρτί της ρευστότητας, είναι το πιο ισχυρό διαπραγματευτικό ατού των δανειστών και της Ε.Ε.. Χρησιμοποιήθηκε στην Κύπρο και μέσα σε μια εβδομάδα το νησί γονάτισε.

Συνεπώς, από τα προαναφερόμενα συνάγεται, ότι η μόνη ενδεδειγμένη και σωτήρια διέξοδος από το λάκκο των λεόντων είναι η τρίτη η “βρώμικη” λύση του Φινλανδού πρωθυπουργού, με όποιες συνέπειες προκύψουν βραχυπρόθεσμα: Τουτέστιν, η έξοδος από τις συμπληγάδες ΟΝΕ και ΕΕ, συνδυασμένη με σχέδια Α, Β, Γ (εθνικό νόμισμα κλπ.) μιας υπεύθυνης κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας. Είναι η πλέον ελπιδοφόρα λύση για την Ελλάδα, που  δεν θέλουν οι κατακτητές της χώρας μας και θέλουν να αποφύγουν, γιατί λόγω συνδρόμου μειονεξίας  μισούν τον Ελληνισμό!
- See more at: http://www.drachmi5.gr/politiki-apopseis/i-tora-i-pote-hellas-exit-i-moni-diexodos-apo-lakko-ton-leonton#sthash.BpvwPFCC.dpuf

Οι εκτιμήσεις μας για τις πολιτικές εξελίξεις

Στις επερχόμενες κρίσιμες εκλογές της 25/1/2015, διαφαίνεται η εκλογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έχει δεσμευτεί ότι θα ανατρέψει το μνημόνιο της καταστροφής και της υποτέλειας που έχει επιβληθεί στη χώρα μας. Οι πιθανές εναλλακτικές πολιτικές εξελίξεις διαγράφονται, κατά την άποψή μας, ως εξής :