Google+ Followers

19 Νοε 2013

Μόνη λύση η επιστροφή στη δραχμή

Η επιστροφή στη δραχμή, σε συνδυασμό με περίοδο χάριτος, κούρεμα και αναδιάρθρωση του χρέους, μπορεί να μετατρέψει την οικονομία μας σε ανταγωνιστική ώστε να υπάρξει έξοδος από την κρίση. Το παράδειγμα της Αργεντινής που ανέκαμψε εντυπωσιακά ύστερα από την αποδέσμευση της από το σκληρό δολάριο, μιλά από μόνο του. (Όλα όσα λέγονται ότι δήθεν η Αργεντινή καταρρέει οικονομικά, διαψεύδονται πανηγυρικά από τον πλέον αρμόδιο. Τον ίδιο τον Αργεντίνικο λαό που εδώ και 14 χρόνια υπερψηφίζει την πολιτική των Κίρχνερ).

Αντί να επαιτούμε τα ευρώ των Μνημονιακών βασανιστών μας, μπορούμε να εκδώσουμε με φειδώ δραχμές από το Χολαργό. Η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί και στους πρώτους  3-6 μήνες  θα βιώσουμε ορισμένες αρρυθμίες στην αγορά, πληθωριστικές πιέσεις, προσωρινές ελλείψεις αγαθών. (Θα μας λείψουν ιδιαίτερα το χαβιάρι, το ουίσκι, οι Πόρσε Καγιέν, οι Louis Vuitton, οι Prada, κλπ.! ).


Όμως, σταδιακά θα εξομαλυνθεί η λειτουργία της αγοράς, θα ισχυροποιηθεί η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών και η εσωτερική  ζήτηση, με ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση. Η εγχώρια παραγωγή θα επαναενεργοποιηθεί, θα γίνει φτηνότερη και ανταγωνιστική, με συνέπεια να αυξηθούν οι εξαγωγές και να εισρεύσει συνάλλαγμα. Αντίθετα, οι εισαγωγές θα ακριβύνουν, η εσωτερική κατανάλωση θα στραφεί σε εγχώρια προϊόντα και φτηνότερα εισαγόμενα, με συνέπεια τη βελτίωση του εμπορικού μας ισοζυγίου και του ελλείματος. Ακόμα περισσότερο ευνοϊκή επίπτωση θα έχει η υποτίμηση του νομίσματος στον ελληνικό τουρισμό, το σημαντικότατο αυτόν τομέα της ελληνικής οικονομίας.

Ύστερα από ορισμένο διάστημα, θα επανέλθει η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία  και το τραπεζικό σύστημα, με συνέπεια να εισρεύσουν από το εξωτερικό καταθέσεις σε ξένα νομίσματα. Με προϋπόθεση την πάταξη της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, την αποφυγή λαϊκίστικων πελατειακών παροχών, μπορεί να δούμε επιτέλους  το φως ξένων επενδύσεων. Με τη διέξοδο της επιστροφής στη δραχμή,  φαίνεται να συμφωνεί σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού που θα μπορούσε να γίνει συντριπτική πλειοψηφία, αν υπήρχε ισομερής παρουσίαση των εκατέρωθεν επιχειρημάτων στα ελεγχόμενα κεντρικά μέσα μαζικής επικοινωνίας. Τα οποία, με τα τεράστια δάνεια που χρωστάνε, λειτουργούν ως δουλόφρονες υπήκοοι των δανειστών. Προφανώς και εδώ ισχύει η ρήση του Μένανδρου ότι « τα δάνεια τους ανθρώπους δούλους ποιεί». Τα δάνεια μετατρέπουν σε δούλους τους ανθρώπους, αλλά και τα ΜΜΕ, τις Τράπεζες όπως και χώρες ολόκληρες.

Απέναντι στην έωλη και καταρρέουσα πλέον τρομολαγνική επιχείρηση ενάντια στο εθνικό νόμισμα και τον καθαγιασμού του ευρωραγιαδισμού, αντιπαρατίθενται οι περισσότεροι μεγάλοι διεθνείς οικονομολόγοι με κορυφαίο τον Αμερικάνο Νομπελίστα Paul Krugman αλλά και πολιτικές προσωπικότητες όπως, ο Βρετανός Ευρωβουλευτής Nigel Farage, ο Ρώσος Πρόεδρος Valery Putin, ο ευπατρίδης φιλέλληνας και  αρχιτέκτονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Valery Giscard dEstaing, κλπ. 

Η έξοδος από το Μνημόνιο και από το ευρώ, είναι η μόνη  έντιμη καθαρή αντιπρόταση στο τερατώδες  Μνημόνιο και την υποτέλεια στη στυγνής Τρόικας. Μια πρόταση πολιτικά ορθή και επιστημονικά τεκμηριωμένη. Γιατί όταν αρνούμαστε το Μνημόνιο και ταυτόχρονα επαιτούμε γονυπετείς τα ευρωδάνεια των δημίων μας, γινόμαστε γραφικοί, αναπολετεσματικοί και δεν πείθουμε. Και τελικά προσφέρουμε υπηρεσία στους Μνημονικούς βασανιστές μας. Γιατί δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.